tarafından soruldu

Sen olsan ne yaparsın? Askerliğimi Mardin’de komando olarak yaptım. Bir operasyon öncesi yaşadığım hatıramı sizlerle paylaşmak istiyorum. İstiyorum çünkü tüm Kürt’ler teröristtir düşüncesine sahip olanların bir nebze olsun empati yapmalarına vesile olur belki bu anlatacaklarım.

Zifiri karanlık, uzunca bir gece yürüyüşünün ardından timimiz yüksekçe bir dağın tepesinde bulunan yaklaşık 10 veya 15 haneli bir köye varıyor. Hava puslu, hepimiz bir köşede operasyon bilgilerinin netleşmesini bekliyoruz. 80 yaşlarında beli bükük bir amca yanıma doğru geliyor.

– Selamun Aleykum esker abi. – Aleykum selam amca. – Beni şu ileride oturan arkadaşın gönderdi. Timin çavuşu senmişsin. – Evet amca buyur. – Benim küçük bir torun var. Gece hiç uyumadı. Çok ateşi var hastadır. Allah rızası için sen de ilaç var mı?

Amca konuşurken sesi titriyor. Sanki dokunsan ağlayacak. O derece dolmuş yaşlı yüreği. Sıhhiye olan arkadaşımı gösteriyorum amcaya; – Amca şu arkadaşı görüyor musun? – He – Benim gönderdiğimi söyle ve sana bir ateş düşürücü versin. Amca dua edip ellerimi öpmeye çalışıyor….

Aradan 15 dk geçiyor ve o yaşlı amca elinde küçük bir tepsi ile yine yanıma geliyor. Çay demlemiş bize. – Hadi için içiniz ısınsın – Amca zahmet etmişsin gerek yoktu buna! – Hayır olmaz ikramdır bu. Bardaklarımıza çaylarımızı dolduruyor ve yudumlamaya başlıyoruz.

Amca o esnada titreyen elleri ile bir cigara sarıyor kendine ve sararken bana dönüp – Şu an sizi görüyorlar biliyor musun? Diyor. Ben şaşkın bir şekilde! – Kimler? – Pkk. – Nasıl yani? – Siz gidince onlar geliyorlar asker abi!

Yarım yamalak sarabildiği cigarasını yakıyor ve derin bir nefes çektinden sonra o can alıcı soruyu patlatıyor beynimde – Gece geliyorlar ve kapıya tekme atıp giriyorlar evlerimize. Ellerinde silah bize yemek hazırlayın, onu yapın, bunu yapın diyorlar. Tehdit ediyorlar!

Yapmazsan karına, kızına tecavüz ediyorlar veya dağa kaçırıyorlar. Öldürüyorlar asker abi öldürüyorlar! Ben onların dediklerini yaparsam teröriste yardım etmiş oluyorum suçluyum. Dediklerini yapmazsam canımdan, ailemden oluyorum. Söyle bana sen olsan ne yaparsın? Sessizlik…

Amcanın sorusu karşısında donakalmıştım resmen. Evet ben olsam ne yapardım? Siz olsanız ne yapardınız? Bu anlattığım hadise 1998 yılında Mardin’in kuş uçmaz kervan geçmez bir dağ başı köyünde yaşandı ve benim bölge halkına bakış açımın tamamen değişmesine vesile oldu.

Bugün Diyarbakır’da evlat nöbeti tutan aileleri görünce bu hatıramı paylaşmak istedim sizlerle. Emin olun oturup o aileleri teker teker dinleseniz her birinin farklı trajik hikayeleri vardır. Cenab-ı Allah kimseye evlat acısı ve hasreti yaşatmasın. #AnnelerDireniyor

Cevabınız

Gizlilik: E-posta adresiniz yalnızca bu bildirimlerin gönderilmesi için kullanılacak.
...