Dinden Çıkmak

Kendi kendime düşünürken yada bir Türk ile konuşurken “Müslümanım” derken yaşadığım stres, sıkıntı ve vicdan darlığını “Müslüman değilim” derken yaşamıyorum. Değilim galiba cidden 😀 Ay şaka gibi dur bu konuyu flood da konuşalım,

İlkokula başlamadan önce 7 yaşıma kadar her sabah ezanında kabuslar görürdüm ve sabah ezanından oldum olası rahatsız olurdum.Yatsı ezanları da aynı şekilde.Kimseye söylemedim bu durumu ama bildiğim tüm duaları okurdum, anneme giderdim o da bana çok okurdu.”Şeytan

Dürtüyor dua oku” derlerdi. Annem çok ılımlıdır ve bilgilidir.Herşeyi öğretir. Babamla hiç bu konuda konuştuğumuzu bilmem ama baskı görmediğimi söyleyemem.Önce camiye git dediler.Gittim ve içinde acaaayip darlandım.Annemlere “Neden erkekler farklı yerde, kızlar farklı?”

“Neden onlar tekke?Biz başörtü?Neden aynı yerde dua ediyoruz? Neden arapça dua etmeliyiz Allah bizi duymuyor mu?Anlamıyor mu?Neden dua etmeden, namaz kılmadan isteklemiz yerine gelmiyor?Neden tercihlerimiz yönetliyor? günah oluyor?” Daha bir sürü soru sıraladım ve artık

Bıktıkları için bana “fazla sorgulama cinler peşine düşer ve aklını yitirirsin.”dediler. O günden sonra sustum ve içimde sorular biriktikçe “töbe töbe” diyip durdum.Okul başladı 4. Sınıfa kadar bu konuda düşünmedim.Çok sevdiğim dedemin vefatında hiç ağlayasım gelmedi

Doğa döngüsü olduğunu düşündüm ve sanırım TV de izlediğim belgeselden etkilenmiş olucam ki çok izlerdim hayvanlar alemini o günden sonra ölüp gömülenlerin bitkilere, böceklere katkı olduğunu düşündüm.Yani ölüm bir ayrılık gibi gelmiyordu.5. Sınıfta köye gittiğimi ve ailemden

Söz aldığımı hatırlıyorum. Kuran öğrenirsem, okursam, hediye alacaklardı. Severek öğrendim, severek okudum ama benim için dil öğrenmekti, onlar için inanç kuvvetlendirmesi falandı.Her ders işkenceydi yani.Napayım inanmak içimden gelmiyodu. Kuran kursunda kötü bir döneme girdik

Ramazan’a girdik.Bu sefer “regl oldum”yalanını buldum çünkü köye o zamanlar ped yardımı yapılıyodu -ki hatırlıyorum öyle cahildik ki bir gün şenliklere katıldık ve pedi kolumuza yapıştırıp çekiyoduk, ağda sanıp 😀 Biz çocuktuk, daha kötüsü ergenlikten çıkmış erkekler de deniyodu

Gözümün önünden gitmeyen o sahneden daha kötüsü benim “regl oldum, dua edemem, ibadet edemem” yalanımdı çünkü ben fiziksel olarak REGL OLAMAYACAK bir hastalığa sahiptim PUHAHA. Hatta 2 sene sonrasında regl olamadığım için ameliyat olmuştum 😅. <Şükür şimdi çok sağlıklıyım

çocuk sahibi olabilirim kolaylıkla> Konuya dönelim daha da kötüsü Erzurum’un yakan sıcağında millet vekili olan bir kadın köye ziyarete geldiğinde başı, kolu, bacağı açık gezebiliyodu ama biz çocuk olmamıza rağmen kısa t shirtün altından uzun kol giyip başörtü takmak zorundaydık

Kimi yönetebiliyorlarsa onu inancıyla bile yönetmeye kalktıklarını görünce bende jeton düştü ve o günden sonra ciddi bir asabi bir dönemine girdim -ki iyi ki girmişim çünkü o zamandan itibaren buna bir dur demeseydim beni, haklarımı ve geleceğimi ciddili suistimal edeceklerdi

Sülaleden götüm götüm dışlanmaya başladım ama gram üzülmüyordum. Kendimi derslere verdim. İşe girdim.Babannem evimize geldiğinde hep birlikte namaz kılalım diyordu.Hep namazımı soruyordu. “Allahla başbaşa kalmak isriyorum benim mahremim inanç ve ibadet” diyip odamda kılıyordum.

Şimdi zurnanın zart zort dediği o bokum döneme gireyim.O dönem bitti, okudum, işe girdim, nişanlandım ve İMAM NİKAHI kısmına girdik.Japon eşim müslüman oldu.Ama bende gram inanç yok.Herif inanarak imam nikahı kıyılırken ben gülüyorum ! İnanmadığımı en çok o an hissettim !

Sonra mihir istendi falan hepsine tuhaf tuhaf baktım yani bütün ritüellere o kadar karşıyım ki bunu atlatınca daha beterini de unuttum. Düğün kısmı. Kırmızı kurdele… Bakireydim ama taktırmadım , konvoy istediler, yaptırmadım.Trafiği meşgul etmek istemedim!

Silah attırmadım. Maganda değilim, Japonya’da bir şeyleri ilk defa gördüm (washlet falan) ama GÖRGÜSÜZ hiç değilim. Japonya’ya yerleşince, Japonya’da yaşayan bir kadından, din linci yedim.Oruç tutuyorum ve aynı zamanda Japon kaynanamla noel ağacı süslüyorum diye

(Kendisinin eşi Müslüman bile değil) ama ben ağzımı bile açmadan “Sen nasıl müslümansın” diye başlayarak ciddili linç yedim, arkamdan konuştu, dedikodu yaydı, tehdit etti. Orada ben sonkez direndim “Müslüman mıyım? En azından gurbette deneyeyim. Kendimle tanışayım” diye ama

Buymuş. Ona da teşekkürler.
🎊
Duyuruyorum şuan. Ben müslüman değilim.Annemler çok üzülecek ama napayım buyum ben olduğu günden. Belki agnostik falanımdır bilemiyorum ama Müslüman değilim. İnancım sadece iyi biri olmaya savaşanlara, doğaya, döngüye ve sevgiye. Sevgiler.

Güncelleme: 6 Şubat 2020 — 06:19
avatar
  Abone ol  
Bildir